Abrir o sendeiro da revolución
Retomando aquela metáfora de Mariátegui, para abrir un sendeiro debemos de andar na paraxe sobre o que non se andou antes, pero sen perder xamais de vista o noso destino final.
Retomando aquela metáfora de Mariátegui, para abrir un sendeiro debemos de andar na paraxe sobre o que non se andou antes, pero sen perder xamais de vista o noso destino final.
A "nova normalidade" para a que nos preparan responde á folla de ruta que o capitalismo está a trazar para adaptarse a un novo escenario no que as contradicións de clase van agudizarse de maneira abrupta e brutal.
O anuncio por parte do Presidente do Goberno da necesidade de impulsar uns novos "Pactos da Moncloa [...] supón un novo intento de reflotar o proxecto do capitalismo monopolista no Estado español, que dende hai un tempo daba mostras de estar a se rachar.
A pregunta máis importante que se expón a clase obreira hoxe día é, a que normalidade volvemos e como?
Mesmo no escenario dunha crise mundial sen precedentes a maquinaria do imperialismo non se detén.
Unha crise médica ten impacto na economía de forma temporal, se só fose este o problema, tras as corentenas a actividade económica debería recuperarse. A realidade é que esta crise está a agudizar as contradicións do modo de acumulación capitalista.
Nos últimos tempos vimos como o inimigo das mulleres traballadoras se manifesta na súa forma máis reaccionaria: o fascismo.
Estamos nun momento no que o desenvolvemento da teoría xoga un papel motriz e determinante ó estarmos no contexto da reconstitución do movemento comunista internacional.
A represión burguesa sempre vai actuar contra todas aquelas persoas e destacamentos políticos que actúen en contra da súa hexemonía. De nós depende como afrontar dita realidade.
A organización é a que nos fai comprometernos cos nosos ideais, é que a que nos permite unir a teoría coa práctica.